
DEIXA que te imaxine neste inverno de rosas
e harmonía. De aromáticas horas
devalando nos pregos do teu corpo,
na cálida ambrosía do teu sexo:
esa doce nudez inusitada
que invita a posuirte a cada intre.
A percorrerte despacio
na lentura das noites, na certeza do clímax.
Trazando un cadro abstracto de versos e saliva.
E nomearte logo, sen pronunciar palabra,
convocando o silencio,
impregnados de pole e de loucura longa,
amándonos nun gozo indescritible
neste inverno de rosas e harmonía.
DEJA que te imagine en este invierno de rosas
y armonía. De aromáticas horas
devalando en los pliegues de tu cuerpo,
en la cálida ambrosía de tu sexo:
ese dulce desnudo inusitado
que invita a poseerte a cada instante.
A recorrerte despacio
en el calor de las noches, en la certeza del clímax.
Trazando un cuadro abstracto de versos y saliva.
Y convocarte entonces, sin pronunciar palabra,
invocando el silencio,
impregnados de polen y de larga locura,
amándonos en un goce indescriptible
en este invierno de rosas y armonía.
Autor Modesto Fraga
si ya sé, este sera nuestro sitio de encuentro, te gustó? esta tarde nos vemos y merci por el comentario.
ResponderEliminar